“WERTHER” (J. MASSENET)

Teatro Afundación

8 de novembro. 19:00 h.

Ópera semi-interpretada.

“Werther”, ópera de IV actos, con música de Jules Massenet e libreto de E. Blau, P. Milliet e G. Hartmann. Estreada no Imperial Hofoper Theatre de Viena, o 16 de febreiro de 1892. Estreada en francés en Xenebra, o 27 de decembro de 1892.

Werther.- Ismael Jordi (tenor)

Charlotte.- Olga Syniakova (mezzosoprano)

Albert.- Gerardo Bullón (barítono)

Sophie.- Iria Goti (soprano)

Le Bailli.- Fernando Latorre (baixo)

Schmidt.- Enrique Martínez (tenor)

Johann.- Pedro Martínez Tapia (baixo)

Bruhlmann.- Miguel Neira (barítono)

Katchen.- Noelia Ratel (soprano)

Orquestra Sinfónica de Vigo 430

Coro do IES da Xunqueira 1, Pontevedra (Directora, María L. Sánchez)

Dirección Musical.- Óliver Díaz

Dirección de escena.- Ignacio García

Vídeo e iluminación.- Alejandro Contreras

Correpetición.- Carlos E. Pérez

Subtítulos.- Ana Miguélez

Composta máis dun século despois da estrea das obras de Goethe, "Werther" constitúese como a creación máis representativa e singular do compositor Jules Massenet, coñecido pola súa marcada influencia wagneriana. Esta obra, coñecida como o "Tristán e Isolda" francés, gañou un lugar destacado como un dos cumios da ópera romántica.

Para transformar a novela epistolar de Goethe nun texto viable para a escena francesa, Massenet recorreu aos libretistas Georges Hartmann, Édourd Blau e Paul Millet. Aínda que o libreto se desvía nalgúns aspectos do orixinal alemán, conserva a trama central e a intensidade dramática que impulsa a acción no escenario.

"Werther" presenta un tráxico triángulo amoroso: o mozo Werther namórase de Charlotte, a prometida do seu amigo Albert. Malia os seus sentimentos mutuos, Carlota decide ignoralos e cumprir o seu compromiso con Alberto, mentres que Werther afúndese cada vez máis na desesperación por non poder estar con ela. Cando a realidade lle pasa factura, Werther toma a tráxica decisión de quitarse a vida, incapaz de soportar vivir sen o seu amor.

Ao longo da ópera, Massenet mostra a súa emoción e sensibilidade máis profundas, iluminando o drama interior dos seus personaxes. A súa partitura rica e profundamente evocadora acompaña perfectamente a acción escénica. A aria das cartas ("Air des lettres") de Charlotte e a súplica desesperada de Werther, "Pourquoi me réveiller", son exemplos destacados da mestría de Massenet á hora de caracterizar e dar vida ás emocións máis intensas, así como da súa capacidade para adaptar obras literarias á escena operística.

Destinada orixinalmente á Opéra-Comique de París, "Werther" estreouse finalmente o 16 de febreiro de 1892 no Teatro Imperial de Viena, co libreto traducido ao alemán por Max Kalbeck. A ópera recibiu unha cálida acollida tanto do público como da crítica, consolidándose como un verdadeiro fito na historia da ópera.

«Puxen a miña alma e a miña conciencia de artista na súa composición» (Massenet).