Esta obra expón sonre a escena a personalidade do noso rei emérito nun momento concreto da súa vida. Unha vida, a súa, que os grandes dramaturgos do pasado non terían reprimido o poder de convertelo, segundo os seus estilos, en traxedia ou en comedia. Iso digo imaxinando a Shakespeare, pero tamén a Molière, a Lope e por suposto, a Valle Inclán.

Ao longo da súa extensa historia, Joglars caracterizouse por construír diversas obras relacionadas directamente con personaxes ligados ao poder nas súas diversas potestades. Ás veces incitando ás risas e outros, ademais de hilaridade, provocando a indignación dos altos estamentos cuxos membros, ó sentirse reflectidos, teñen reaccionado moitas veces con ferocidade.

"O rei que foi" non busca recorrer só ás picaduras da sátira, senón que tenta ofrecer o retrato máis real preto da realidade. As súas sombras e o seu brillo. Os seus excesos e as suas renuncias. Non obstante, todo isto non tería sido posible sen a arte de Ramón Fontserè, que ten conseguiu penetrar tan real e profundo nas interioridades dun monarca que a maioría dos españois só coñecen a través medios.